Rodzicielstwo bliskości – czym dokładnie jest?

Jedną z metod wychowawczych jest z pewnością rodzicielstwo bliskości. Rodzicielstwo bliskości to podejście oparte na bliskiej relacji między rodzicami a dzieckiem. Celem jest stworzenie bezpiecznej i ciepłej przestrzeni, w której dziecko może się rozwijać, a rodzice mogą odgrywać rolę opiekuna i nauczyciela. W ramach rodzicielstwa bliskości kładzie się nacisk na kontakt fizyczny, np. przytulanie, masowanie, zapewnienie ciepła. Ważne są też odpowiednio długi okres karmienia piersią i czuła reakcja na sygnały dziecka. Rodzic stara się zrozumieć emocje dziecka i odpowiadać na nie w sposób, który przynosi mu ukojenie. Rodzicielstwo bliskości jest uważane za naturalny sposób wychowania, mający pozytywny wpływ na rozwój dziecka. Daje dziecku poczucie bezpieczeństwa i zaufania do rodziców, a także wprowadza do jego życia większą ilość pozytywnych emocji. Ale czy rodzicielstwo bliskości ma jakieś wady? Czy rodzicielstwo bliskości to nie jest czasem tzw. bezstresowe wychowanie?

Na czym polega rodzicielstwo bliskości?

Rodzicielstwo bliskości to rodzaj wychowania dzieci, który opiera się na bliskiej relacji między dzieckiem a rodzicem. Polega na pielęgnowaniu więzi emocjonalnej, częstym kontakcie fizycznym i umożliwianiu dziecku swobody w wyrażaniu swoich uczuć i potrzeb. W rodzicielstwie bliskości ważna jest swoboda, bezpieczeństwo i zaufanie, które tworzą warunki do rozwijania osobowości dziecka i budowania jego samoświadomości. Oznacza to, że rodzice, którzy wybierają ten sposób wychowania, często kładą dziecko do snu, pozwalając mu być blisko siebie i wyrażają swoją miłość poprzez uściski i pocałunki. W ten sposób kształtuje się świadomość dziecka, że jest kochane i ważne dla rodziców, co przekłada się na jego poczucie własnej wartości i zdolność do nawiązywania zdrowych relacji międzyludzkich w przyszłości. 

Czym nie jest rodzicielstwo bliskości?

Rodzicielstwo bliskości to podejście oparte na pełnej akceptacji i empatii wobec dziecka oraz zaspokajaniu jego potrzeb emocjonalnych poprzez bliski kontakt i poczucie bezpieczeństwa. Jednakże, często pojawiają się nieporozumienia co do tego, czym dokładnie jest rodzicielstwo bliskości. Wbrew powszechnym przekonaniom, nie jest to tylko pozytywne podejście, które gwarantuje idealne relacje między rodzicem a dzieckiem. Rodzicielstwo bliskości oznacza również uznawanie i reagowanie na potrzeby dziecka, bez przesadnej kontroli nad jego życiem. To nie jest także szukanie wyłączności w relacji z dzieckiem kosztem innych bliskich. Rodzicielstwo bliskości nie jest sposobem na zapewnienie sobie błogiego spokoju, ale realnym, uważnym i aktywnym zachowaniem, mającym na celu zapewnienie dziecku zdrowego rozwoju emocjonalnego. 

Zasady rodzicielstwa opartego na bliskości

Rodzicielstwo bliskości to podejście, które stawia na pierwszym miejscu potrzeby emocjonalne dziecka oraz jego indywidualność. Wśród zasad rodzicielstwa bliskości ważne są głębokie poznawanie dziecka oraz bycie uważnym na jego potrzeby. Kolejnym elementem jest konsekwencja w podejmowanych decyzjach oraz szacunek dla wymagań psychologicznych dziecka. Rodzic bliskości nie stosuje kar ani szantażu emocjonalnego, ale stara się działać w oparciu o pozytywną motywację. Ważne jest także przekazywanie dziecku osiągalnych oczekiwań, a jednocześnie akceptowanie jego jednostkowej drogi rozwoju. Rodzic bliskości zawsze jest otwarty na dialog z dzieckiem, a jego wychowanie oparte jest na zaufaniu i równorzędności w relacji. Rodzicielstwo bliskości zyskuje coraz większą popularność, gdyż skutecznie wpływa na prawidłowy rozwój dziecka w kontekście emocjonalnym, relacje z rodzicami oraz daje poczucie bezpieczeństwa i pełnej akceptacji. 

Styl wychowania oparty na bliskości z dzieckiem – wady

Rodzicielstwo bliskości, polegające na intensywnym emocjonalnym związku między rodzicami a dzieckiem, może wywołać wiele problemów. Przede wszystkim, może to prowadzić do nadopiekuńczości ze strony rodziców, a co za tym idzie, do utrudnień w rozwoju samodzielności, zdolności do podejmowania decyzji czy zdobywania nowych doświadczeń. Ponadto, często w takich sytuacjach dziecko staje się centrum uwagi rodziców, co wpływa na powstawanie konfliktów w rodzeństwie oraz u formułowanie się niezdrowych relacji z rówieśnikami. Kolejnym problemem, wynikającym z takiej bliskości, są problemy, które pojawiają się, gdy dziecko musi oderwać się od rodziców, by wyjechać na studia, wstąpić w związek małżeński czy założyć własną rodzinę. Dlatego też, rodzicielstwo bliskości powinno być jedynie jednym ze sposobów wychowania dziecka, a nie jedyną metodą, by uniknąć wystąpienia powyższych problemów. 

Czy bycie rodzicem jest trudne?

Bycie rodzicem to niełatwe zadanie, wymagające wiele czasu, cierpliwości i poświęcenia. Nie ma jednoznacznej odpowiedzi na pytanie, czy bycie rodzicem jest trudne, ponieważ każda rodzina i dziecko jest inne i wymaga indywidualnego podejścia. Pierwsze lata życia dziecka są szczególnie wymagające – ciągła uwaga, opieka i troska o ich podstawowe potrzeby. Do tego dochodzą problemy związane z wychowaniem – jak nauczyć dziecko dobrych manier, jak radzić sobie z jego zachowaniem i emocjami. Rodzicielstwo to także nieustanne pytania i dylematy – jakie decyzje podejmować, jakie wartości przekazywać dziecku i jak go odpowiednio motywować. Ale przede wszystkim bycie rodzicem to piękne doświadczenie, pełne miłości, szczęścia i dumy z osiągnięć dziecka. 

O autorze: mgr Aleksandra Ilnicka

Psycholog ze szkoleniem z zakresu seksuologii klinicznej – właścicielka firmy łącząca perspektywę psychologiczną ze światem biznesu.

Jestem absolwentką psychologii (mgr), która w toku kształcenia ukończyła zaawansowane szkolenie z zakresu seksuologii klinicznej. W swojej działalności skupiam się na edukacji psychoedukacyjnej oraz przybliżaniu zagadnień z obszaru relacji, tożsamości i zdrowia psychicznego. Dbam o to, aby publikowane treści opierały się na aktualnej wiedzy naukowej, etyce zawodowej oraz podejściu afirmatywnym. Właścicielka agencji marketingowej Imoogi.

Profil LinkedIn