Przejdź do treści
Portal Psychologiczny » Poradnik » Artykuły na temat diet w chorobach » Bulimia – przyczyny, objawy i leczenie

Bulimia – przyczyny, objawy i leczenie

  • przez
bulimia - przyczyny, objawy, leczenie
Opublikowano: 07.07.2022 | Zaktualizowano: 21.09.2026

Szybka definicja

Bulimia psychiczna to zaburzenie odżywiania z nawracającymi napadami objadania się i zachowaniami kompensacyjnymi. Może poważnie szkodzić zdrowiu również wtedy, gdy masa ciała nie zwraca uwagi otoczenia.

Bulimia jest zaburzeniem odżywiania, które charakteryzuje się nadmiernym jedzeniem, po którym następuje oczyszczanie. Oczyszczanie może być wykonane przez samoczynne wymioty, stosowanie środków przeczyszczających lub moczopędnych, lub nadmierne ćwiczenia. Bulimia to poważny stan, który może prowadzić do zaburzeń równowagi elektrolitowej, odwodnienia, a nawet śmierci. Leczenie bulimii zazwyczaj obejmuje terapię poznawczo-behawioralną i leki.

Praktyczne ćwiczenie: Oddech Kwadratowy (Box Breathing)

Wyreguluj swój układ nerwowy. Wykonaj 1-minutowe ćwiczenie uspokajające.

Gotowy? Kliknij start.
00:00

Co to jest bulimia?

Bulimia, czyli bulimia nervosa jest zaburzeniem odżywiania, w którym osoba zjada dużą ilość pożywienia w krótkim czasie, a następnie usuwa je z organizmu poprzez wymioty lub środki oczyszczające. Może ona prowadzić do wielu nieprawidłowości w układzie pokarmowym, a także prowadzić do anoreksji i obniżenia masy ciała. Oczyszczanie może być wykonane przez samozwańcze wymioty lub poprzez użycie środków przeczyszczających. Bulimia to poważny stan, który może prowadzić do zaburzenia równowagi elektrolitowej, odwodnienia, a nawet śmierci.

Jakie są przyczyny bulimii?

Nie ma jednej odpowiedzi na to pytanie, ponieważ przyczyny bulimii mogą się różnić w zależności od osoby. Jednak niektóre możliwe przyczyny bulimii mogą obejmować potrzebę kontroli, negatywny obraz ciała, niską samoocenę i/lub historię diet lub ograniczeń żywności. Dodatkowo, pewne cechy osobowości, takie jak perfekcjonizm, mogą również przyczynić się do rozwoju bulimii. Chociaż dokładna przyczyna bulimii nie jest znana, prawdopodobnie kombinacja czynników biologicznych, psychologicznych i społecznych odgrywa rolę.

W bulimii wstyd może wzmacniać ukrywanie problemu i utrudniać zwrócenie się po pomoc. Rozmowa powinna dotyczyć cierpienia oraz bezpieczeństwa, bez oceniania charakteru i bez przedstawiania kontroli jedzenia jako sprawdzianu silnej woli.

mgr Aleksandra Ilnicka - Psycholog, Liderka biznesu

Bulimia – objawy typowe i rozpoznanie

Bulimia jest zaburzeniem odżywiania, które charakteryzuje się zjedzeniem dużej ilości jedzenia, a następnie pozbycia się go z organizmu. Zazwyczaj wiąże się z jedzeniem dużych ilości jedzenia w krótkim czasie, a następnie próbuje pozbyć się jedzenia poprzez wymioty lub użycie środków przeczyszczających. Niektóre objawy bulimii to fakt, że osoby z bulimią często czują się poza kontrolą podczas obżarstwa i używają oczyszczania jako sposobu radzenia sobie z poczuciem winy i wstydu, które doświadczają po tym. Bulimia jest zazwyczaj diagnozowana na podstawie obecności pewnych objawów, takich jak nawracające epizody objadania się i oczyszczania, zaabsorbowanie jedzeniem i wagą ciała oraz samoocena, która jest nadmiernie zależna od kształtu i wagi ciała. Bulimia może być trudnym zaburzeniem w leczeniu, ale istnieją skuteczne metody leczenia, które mogą pomóc ludziom odzyskać zdrowie. Występowanie schorzenia może wystąpić we wczesnym wieku, dlatego warto wiedzieć czym jest bulimia. Objawy typowe i rozpoznanie jest niezwykle ważne, aby zareagować jak najszybciej na chorobę.

Jak leczyć bulimię?

Nie ma jednej uniwersalnej odpowiedzi na to pytanie, ponieważ najlepszy sposób leczenia bulimii będzie się różnił w zależności od osoby. Istnieją jednak pewne ogólne wskazówki, które można zastosować, aby pomóc komuś z bulimią. Po pierwsze, ważne jest, aby szukać profesjonalnej pomocy, ponieważ może to być kluczowe w zarządzaniu stanem. Terapia poznawczo-behawioralna (CBT) to nurt psychoterapeutyczny, który często zaleca się jako formę leczenia bulimii, ponieważ może pomóc w zmianie negatywnych wzorców myślenia i zachowań. Wdrożenie zbilansowanych i pożywnych posiłków to kolejny krok do zdrowia. Może to pomóc w stabilizacji poziomu cukru we krwi i zmniejszyć pragnienia. Można również stosować leki, czyli np.: antydepresant fluoksetyna.

Jakie są skutki bulimii?

Skutki bulimii mogą być bardzo poważne. Bulimia jest zaburzeniem odżywiania, gdzie ludzie jedzą bardzo dużo, a następnie muszą pozbyć się żywności. Robią to poprzez wymioty lub przy użyciu środków przeczyszczających. Może to prowadzić do odwodnienia, zaburzenia równowagi elektrolitowej i problemów z sercem. Może również uszkodzić zęby i gardło. Długotrwałe chorowanie może prowadzić również do poważnych duszności, a także uszkodzenia obwodowego i ośrodkowego układu nerwowego. Pamiętajmy, że bulimia to choroba, która prowadzi do ogólnego przemęczenia. A poprzez ciągłe wymioty może bardzo poważnie uszkodzić ciało i organy, w tym gardło i żołądek. U kobiet, bulimia może być również odpowiedzialna za problemy z płodnością i miesiączką.

mgr Aleksandra Ilnicka

O autorze: mgr Aleksandra Ilnicka

Psycholog ze szkoleniem z zakresu seksuologii klinicznej – właścicielka firmy łącząca perspektywę psychologiczną ze światem biznesu.

Jestem absolwentką psychologii (mgr), która w toku kształcenia ukończyła zaawansowane szkolenie z zakresu seksuologii klinicznej. W swojej działalności skupiam się na edukacji psychoedukacyjnej oraz przybliżaniu zagadnień z obszaru relacji, tożsamości i zdrowia psychicznego. Dbam o to, aby publikowane treści opierały się na aktualnej wiedzy naukowej, etyce zawodowej oraz podejściu afirmatywnym. Właścicielka agencji marketingowej Imoogi.

Profil LinkedIn

FAQ dotyczące tematu - Bulimia – przyczyny, objawy i leczenie

Czy bulimia zawsze wiąże się z niedowagą?

Nie, wiele osób z bulimią nie ma niedowagi. Wygląd nie pozwala ocenić nasilenia zaburzenia ani ryzyka powikłań.

Dlaczego przy bulimii potrzebna jest również ocena lekarska?

Zachowania kompensacyjne mogą prowadzić między innymi do odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych. Leczenie powinno uwzględniać stan fizyczny oraz psychologiczne mechanizmy podtrzymujące problem.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *